Επειδή οι παραπάνω δράσεις συνδέονται άμεσα με το όνομα του Στέφανου Γεωργιάδη, παραθέτουμε σε επανάληψη το πλήρες βιογραφικό του, με στοιχεία και λεπτομέρειες που δεν είχαν συμπεριληφθεί σε προηγούμενη αναφορά.
Στέφανος Εμμ. Γεωργιάδης (βιογραφικό) :
Ικάριος μουσικοσυνθέτης , ενορχηστρωτής , μαέστρος και καθηγητής μουσικής στη δημόσια εκπαίδευση. Στα μουσικά του έργα συνδυάζει θέατρο - μουσική -χορό (μουσικά τρίπτυχα ) όπως πρόσφατα στη παράσταση '' ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΚΑΛΗ '' στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών .
Έχει μελοποιήσει ποιητές παλαιότερους (όπως Διονύσιος Σολωμός, Γιάννης Ρίτσος , Κώστας Βάρναλης και άλλους ) αλλά και σύγχρονους (όπως Φίλιππος Μαυρογιώργης , Κώστας Καρούζος, Σπύρος Αυλωνίτης , Αλέκος Πούλος , Ηλέκτρα Στρατωνίου , Γιώγια Σιώκου , Δέσποινα Κουτούφαρη Ελένη Μπάλιου και πολλούς άλλους ακόμα)
Πέρα από μουσικές ποίησης έχει γράψει μουσικές για θέατρο και ταινίες γι' αυτό και έχει τιμηθεί από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ. 7/2/2018 ) για το συνολικό του έργο με ειδικό τιμητικό δίπλωμα: '' Για το ήθος και την προσφορά του στην Ε.Ε.Λ. σε θεατρικές, μουσικές, ποιητικές , κινηματογραφικές δημιουργίες συναδέλφων λογοτεχνών, καθώς και για την συμβολή του στο πολιτισμό σε δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς που βιώνει η Ελλάδα '' όπως γράφει στο δίπλωμα.
Τα έργα του είναι συχνά αφιερωμένα σε αξίες όπως η αλληλεγγύη και η κοινότητα ενώ συμμετέχει συχνά με ομιλίες του και μουσική σε εκδηλώσεις μνήμης σημαντικών προσωπικοτήτων όπως πχ στην Ε.Ε.Λ 29/ 11/ 2017 στην ομιλία του για τον Δημήτρη Θέμελη ( διετέλεσε διευθυντής της συμφωνικής κρατικής ορχήστρας Θεσσαλονίκης) ομιλία ύμνος στις αξίες της φιλίας , της κοινότητας και κοινοκτημοσύνης καθώς επίσης και μια πρόσφατη ομιλία του διανθισμένη με μουσικές του συνθέσεις στο Σαρόγλειο Μέγαρο ως "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΌ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΠΕΤΡΟ ΣΑΡΟΓΛΟΥ''.
Επίσης έχει παρουσιάσει στο κέντρο της Αθήνας αλλά και στα νότια προάστεια (Σινέ μουσικό μεζεδοπωλείο Αγία Φωτεινή Υμηττός ) το βιβλίο "Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΉΣ ΣΤΗ ΝΑΞΟ'' (συγγραφέας ο τραγουδιστής - συνθέτης Βαγγέλης Κονιτόπουλος - βιβλίο με ιστορικές αναφορές , 3 μουσικά c.d και 52 παρτιτούρες όπου καταγράφεται η μουσική παράδοση της οικογένειας των Κονιτοπουλαίων απ' τις αρχαιότερες στην Ευρώπη αφού αριθμεί ως σήμερα 8 γενιές μουσικών ) . Το εν λόγω βιβλίο προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης αλλά επίσης και ο Στέφανος Εμμ. Γεωργιάδης (στη σελίδα 300 πλάι στο χάρτη της Νάξου ) με ενός άλλου τύπου πρόλογο - ύμνο στα κοινά (ιστορικά , κοινωνικά και φυσικά) των δυο γειτονικών αδελφών αιγαιοπελαγίτικων νησιών Νάξου και Ικαρίας.
Ως Ικάριος μουσικοσυνθέτης είχε επί χρόνια τη μουσική επιμέλεια των πολιτιστικών εκδηλώσεων της ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΑΘΗΝΩΝ με τις εκδηλώσεις ΙΚΑΡΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ με εκδηλώσεις - αφιερώματα στην απελευθέρωση του νησιού απ' τους Τούρκους. Σε αυτές τις εκδηλώσεις σε Αθήνα και Ικαρία συμμετείχαν στην ορχήστρα του και καλλιτέχνες της ιστορικής μπουάτ Απανεμιά (όπως ο Βαγγέλης Κορομηλής).
Ως ειδικός συνεργάτης του βραβευμένου απ' την Ακαδημία Αθηνών περιοδικού ΙΚΑΡΙΑΚΑ παρουσίασε σε αυτό πλήθος δημοσιεύσεων (κριτική βιβλίου , χρονογραφήματα, ιστορικές αναφορές, συνεντεύξεις, μουσικές αναλύσεις κλπ) .
Έχει τιμηθεί με Α΄ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΤΕΡΑΚΗ (και χρηματικό ποσόν που δώρισε στην Πανικαριακή Αδελφότητα Αθηνών) για το βιβλίο του Λ.Β ΜΠΕΤΟΒΕΝ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ, όπου πέρα από ιστορικές αναφορές στον μεγάλο μουσουργό παρουσιάζονται αρμονικές και άλλες μουσικολογικές αναλύσεις έργων του.
Πέρα απ' την ιστορική μπουάτ Απανεμιά και τον Βαγγέλη Κονιτόπουλο έχει συνεργαστεί και με άλλους ιστορικούς καλλιτέχνες που έφερε και στα νότια προάστεια όπως ο έντεχνος συνθέτης Λίνος Κόκοτος και ο ροκ Χρήστος Ζυγομαλάς (από την πρώτη θρυλική ορχήστρα των Εξαρχείων του Νικόλα Άσιμου)
Επί σειρά ετών είχε την μουσική επιμέλεια του ΚΑΦΕ ΠΙΑΝΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ στα Εξάρχεια και επίσης τη μουσική επιμέλεια του ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ στην Καλλιθέα ( που έχει οργανώσει μέχρι σήμερα πάνω από 100 φιλοσοφικά συμπόσια σε Αθήνα και Βόρεια Ελλάδα).
Στα νότια προάστεια είχε επί σειρά ετών την μουσική διεύθυνση σε δυο συλλογικότητες του συνεταιρισμού ΒΛΑΣΤΟΣ στην Αργυρούπολη και του συλλόγου ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Στους εν λόγω συλλόγους των νοτίων προαστείων όπου δίδασκε Βυζαντινή και Ευρωπαϊκή με παράλληλα μουσικά αφιερώματα σε όλα τα είδη τραγουδιού, και γεννήθηκε η πρώτη μουσική κοινότητα νοτίων προαστείων από μουσικούς που ήδη είχε εκπαιδεύσει και έμεναν στα νότια προάστεια (Άλιμος, Αργυρούπολη , Ηλιούπολη , Ελληνικό , Γλυφάδα , Μπραχάμι). Κυρίως όμως η μουσική αυτή κοινότητα γεννήθηκε απ' το γεγονός ότι τα μουσικά αυτά μαθήματα ως αισθητική εμπειρία στους εν λόγω συλλόγους, ξεπερνούσαν τα όρια της μουσικής θεώρησης και συνδέονταν με τις αξίες της φιλίας της κοινότητας και κοινοκτημοσύνης, βαθιές ρίζες -επιρροές , απ' το νησί του διδάσκοντος (Ικαρία ) Στη πρώτη αυτή μουσική κοινότητα πέρα απ' την ορχήστρα προστέθηκαν άνθρωποι γενικότερα της τέχνης όπως πχ η θεατρολόγος-σκηνοθέτης Βασιλική Κουβελά ( μέλος της Ε.Ε.Λ), η οποία παρουσίασε στην μεγάλη δεντρόφυτη αυλή της ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ θεατροποιημένα απ' την ίδια - μουσική Στέφανου Εμμ. Γεωργιάδη τα εξής 3 διηγήματα του Ζαχαρία Παπαντωνίου (που πέρα από την επιτυχία τους στα νότια προάστεια, βραβεύτηκαν και έξω στο Λονδίνο) : 1) ΞΑΝΘΟ ΠΡΟΣΑΝΑΜΑ 2) Η ΚΥΚΛΑΜΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΠΛΙΟΥ 3) Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ
Η αμέσως επόμενη μουσική κοινότητα δημιουργήθηκε στην Άνω Γλυφάδα στο ΑΤΕΛΙΕ ΤΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ( Αζοφικής 24 ) όπου και η έκθεση των έργων του Γλυφαδιώτη Βασίλη Κοκώνη (ζωγράφος - ποιητής - γλύπτης - κριτικός τέχνης) . Στο ατελιέ μέσα σε κλίμα ζωντανής μουσικής ατμόσφαιρας (από τη νέα ορχήστρα που καταρτίστηκε εκεί με μουσικούς των νοτίων προαστείων και μαέστρο -δάσκαλο τους τον Στέφανο Εμμ Γεωργιάδη) έρχονταν για να μιλήσουν στο ακροατήριο και να απαντήσουν σε ερωτήσεις για το έργο τους προσωπικότητες όπως ο ζωγράφος Αλέξανδρος Ίσαρης η οι λογοτέχνιδες - ποιήτριες Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ και Αλκυώνη Παπαδάκη.
Επίσης η μουσική κοινότητα με έδρα το εν λόγω ατελιέ στην Άνω Γλυφάδα πέρα από τα ζωντανά μουσικά αφιερώματα σε προσωπικότητες της τέχνης έκανε και μουσικά αφιερώματα σπάνιων ιστορικών εκτελέσεων όπως π. χ η ΤΡΙΛΟΓΙΑ
ΚΑΡΜΕΝ ΤΩΝ ΡΕΜΠΕΤΩΝ.
Πρόκειται για μια απάντηση των ρεμπετών της παρέας Μάρκου Βαμβακάρη (δεκαετία 30) στην μόδα τότε της ισπανικής μουσικής με τρία ρεμπέτικα τραγούδια σάτιρας που πρόλαβαν μάλιστα να ανέβουν στη σκηνή θεατρικά στη Β. Ελλάδα σε παράσταση μια και μοναδική αφού διέκοψε ο παγκόσμιος πόλεμος. Τα τραγούδια τριλογίας αυτής. είναι:
Ο Αντώνης ο Βαρκάρης (ο σερέτης) - Ήρθε η Κάρμεν στην Αθήνα - Τηλεγράφημα στη Κάρμεν...
Με την ορχήστρα αυτή του Ατελιέ της Άνω Γλυφάδας η τριλογία έγινε μέρος ευρύτερου αφιερώματος στο Πειραιώτικο Ρεμπέτικο (και με ιστορική αφήγηση) που παρουσιάστηκε στα νότια προάστια υπό την διεύθυνση Στέφανου Εμμ. Γεωργιάδη ακόμα και σε σχολεία (πχ στην αυλή του 3ου Γυμνασίου Αλίμου, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις Ιουνίου της σχολικής χρονιάς, με τη συνεργασία του συλλόγου γονέων και της δημαρχίας κ. Κονδύλη ).
Η τελευταία παράσταση του αφιερώματος έγινε στο κέντρο των Αθηνών στην Ε.Ε.Λ. (Εταρεία Ελλήνων Λογοτεχνών).
Η Δημιουργία της Εθελοντικής Δράσης Αγίου Δημητρίου
Εδώ και 4 περίπου χρόνια δημιουργήθηκε μια ακόμα κοινότητα -ορχήστρα νοτίων προαστίων αυτή τη φορά στο Μπραχάμι ύστερα από μουσικά μαθήματα του Στέφανου Εμμ. Γεωργιάδη -δωρεάν και πάλι όπως πάντα- στο σύλλογο Ανθέων (πλατεία Παναγούλη). . Ωστόσο διαχωρίζοντας τις θέσεις και τους σκοπούς μας (που είναι η προσφορά σε ολόκληρη τη περιοχή) απ' τους ατομικούς -ανταγωνιστικούς σκοπούς μάλιστα εκτός ορίων στον εν λόγω χώρο μετακομίσαμε πριν ένα χρόνο ολόκληρη η κοινότητα- ορχήστρα στο χώρο ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γρηγόρη Λαμπράκη 44) για να αδελφοποιηθούμε με τους εθελοντές με τους οποίους έχουμε κοινούς σκοπούς για μια περιοχή πρόσφατα πλημμυροπαθή που χρειάζεται αντί του ατομισμού και ανταγωνισμού ,την ταπεινότητα-αλληλεγγύη και αγάπη όλων...
Με την εν λόγω μουσική κοινότητα ΜΜΣΥ που σημαίνει -Μπραχαμιώτικο Μουσικό Σύνολο πολιτιστικής (και όχι μόνο) υποστήριξης της περιοχής, έφτασε η ποίηση στις πλατείες του Μπραχαμίου πχ στη πλατεία Παναγούλη πέρσι την Πρωτομαγιά με το μουσικό έργο ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ (τρίπτυχο μουσική - ποίηση - χορός).
Το θέμα του έργου (υπό τους ήχους Χατζιδάκι,) είναι εκείνες οι φτωχές γειτονιές του 60 με τις κοινές αυλές, τα πλούσια συναισθήματα και την άμεση επικοινωνία ενός κόσμου που δεν είχε ούτε καν τηλέφωνο, πόσο μάλλον κινητό, και όμως! Στην συναυλία ήταν παρών και ο Δήμαρχος Αγίου Δημητρίου (κ. Μαμαλάκης) και όλο το δημοτικό συμβούλιο και πλήθος κόσμου, συγκινημένοι όλοι, καθώς η μουσική Χατζιδάκι και από μόνη της ακόμα (χωρίς τις ιστορικές -ποιητικές και λοιπές αναφορές) θυμίζει γειτονιές-συναισθήματα και αξίες σκεπασμένες δυστυχώς από τις ταχύτητες του σήμερα.
Με το ΜΜΣΥ και το θέμα (ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ 60) που παρουσιάστηκε και σε άλλες μικρότερες πλατείες του Μπραχαμίου (Π χ κόκκινη πλατεία ).
Στις πλατείες αυτές, τις ημέρες των Χριστουγέννων παρουσιάσαμε πολλές φορές πάντα με το ΜΜΣΥ κι ένα μουσικό έργο από παραδοσιακά κάλαντα με τίτλο : 12 ΚΑΛΑΝΤΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ( κάλαντα Ικαρίας - Χίου - Κρήτης- Ζακύνθου - Πόντου κλπ ), τα οποία παρουσιάσαμε και σε συλλόγους (π χ σύλλογος Ηλείων Αγίου Δημητρίου) και σε σχολεία και στο κέντρο των Αθηνών στην Ε.Ε.Λ.
Δεν θα έφτανε ένα βιβλίο για να καλυφθούν όλες οι πολιτιστικές δράσεις των τριών μουσικών κοινοτήτων - Είναι αξιόλογο ότι με τη τρίτη αυτή μουσική κοινότητα (ΜΜΣΥ) αποκτήσαμε και Άγιο Βασίλη- άνθρωπο που προσφέρεται με δικά του έξοδα ώστε ν' αγοράζει δώρα για τους μαθητές σχολείων. Έτσι όταν παρουσιάζουμε παραμονές Χριστουγέννων τα ΚΑΛΑΝΤΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ πχ σε μια σχολική αίθουσα εκδηλώσεων διαρκούσης της συναυλίας, πετάγεται ο Άγιος Βασίλης σε μια ορισμένη στιγμή στα ξαφνικά, και τότε τα παιδιά με φωνές έκπληξης, βλέπουν χαρούμενα να πέφτουν πάνω τους απανωτές βροχές από σοκολάτες!
Οι εν λόγω Μουσικές κοινότητες λέγονται τώρα πια ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΙΚΑΡΙΑ ΤΡΟΠΟΣ γιατί πλαισιώθηκαν πέρα από το μουσικό σχήμα του μαέστρου που είναι ο ίδιος Ικάριος, και από χορευτικό συγκρότημα Ικαρίων καθώς και από φιλολογική - ποιητική ομάδα Ικαρίων, αφού κουβαλάμε πάντα στη ψυχή μας ως ρίζα τις γνωστές παραδόσεις αλληλεγγύης του νησιού, όπου οι κάτοικοι του για να γλιτώσουν απ' τις πειρατικές οθωμανικές και λοιπές επιδρομές εγκατέλειψαν τα παράλια και έζησαν επί 3 αιώνες ως μια τεράστια οικογένεια ένας για όλους και όλοι για έναν, κρυμμένοι στα βουνά. Το έκαναν με τέτοιο τρόπο αλληλεγγύης και αφανούς ζωής (ΙΚΑΡΙΑ ΤΡΟΠΟΣ) ώστε αν και το νησί απολάμβανε τη πραγματική ζωή (της αγάπης και αλληλεγγύης), ωστόσο να φαίνεται στα μάτια των επιδρομέων ακατοίκητο. ..
Προσεχώς ετοιμάζουμε μια παράσταση ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ για το θέατρο Κάρολος Κουν στον Άλιμο και μια παρουσίαση βιβλίου για το θέατρο Μίκης Θεοδωράκης στην Ηλιούπολη.
Από Ελένη Μπάλιου Κλεμμ, μέλος της ΜΜΣΥ και υπεύθυνη κοινότητας ενημέρωσης "ΑΚΤΙΝΕΣ"
