Από την "ΚΟΙΝΌΤΗΤΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ''ΑΚΤΊΝΕΣ''" για την παράσταση -Καραγκιόζη- της 12ης Οκτωβρίου και τα δρώμενα- "δρώμενα" που προηγήθηκαν.

 

Ας ξαναθυμηθούμε την Κυριακάτικη εκείνη παράσταση Καραγκιόζη - βραδάκι του περασμένου μήνα, 12 Οκτώβρη (αναφέρθηκε ήδη στην ιστοσελίδα υπό τον  τίτλο; ''Συνεχίζονται οι πολιτιστικές δράσεις στον Άγιο Δημήτριο'').

Γράφτηκε ότι εκείνη η βραδιά (οργανωμένη κυρίως από το σύλλογο Ηλείων), έδωσε χαρά σε μικρούς και μεγάλους με τις  αγαπημένες απ' όλους φιγούρες στο πανί  (έκπληξη για μικρούς, θύμηση για μεγάλους). Επίσης πρόσθεσε χαρά και η παρουσία (εκτός σκηνής) δύο οργανοπαιχτών που συνόδευαν τα Καραγκιοζο-δρώμενα! Όσο κι αν  τα όργανα στερούνταν ηχητικής υποστήριξης, ο μουσικός κι αν ακόμα του φιμώσεις το στόμα , μπορεί και μόνο με το  βλέμμα η με την παραμικρή άλλη κίνηση, να μουσικοποιήσει το χώρο! Χαρά επίσης για τα παιδιά κι ένα μπουφέ στην είσοδο του συλλόγου Ηλείων, με λιχουδιές και αναψυκτικά!   

Εμείς  βρεθήκαμε εκεί, όχι μόνο για να φωτογραφίσουμε και βιντεοσκοπήσουμε  την  ατμόσφαιρα της βραδιάς, αλλά και να παρουσιάσουμε το  συγκεκριμένο χώρο (άγνωστος για πολύ κόσμο και μέσα στο Μπραχάμι).

Πρόκειται λοιπόν για το πρώην 3ο δημοτικό σχολείο, που επί δημαρχίας Μαρίας Ανδρούτσου, δόθηκε πριν χρόνια για στέγαση στους εξής, (ουκ ολίγους) συλλόγους: 

1) ΠΕΑΕΑ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης)

2) Επιτροπή Ειρήνης Αγίου Δημητρίου

3) Πολιτιστικός σύλλογος γυναικών Αγίου Δημητρίου

4) Σύλλογος Αιτωλοακαρνάνων   Αγίου Δημητρίου

5) Σύλλογος εργατικής και λαϊκής  επιμόρφωσης

6) Σύλλογος Ρουμελιωτών

7) Σύλλογος γονέων κηδεμόνων  Αγίου Δημητρίου

8) Σύλλογος οδηγών δικύκλων

9) και τέλος ο Σύλλογος Ηλείων με τις πολλές όμορφες εκδηλώσεις του όπως η εν λόγω, (συνδιοργάνωση  με Αιτωλοακαρνάνες και Κρήτες ).

Σημειωτέον, ότι οι Κρήτες έχουν δική τους ανεξάρτητη στέγη -δυο βήματα έξω απ' το σχολείο, (οδός Πηλέως 58). Παραμένει  ωστόσο και για τους Κρήτες η αυλή του εν λόγω σχολείου, κοινός χώρος για την όποια εκδήλωση τους.

Αντικρίζοντας την συνδιοργάνωση εκείνης της βραδιάς του Καραγκιόζη στην κοινόχρηστη αυλή, θυμηθήκαμε με συγκίνηση εκείνο το μουσικοποιητικό έργο στην πλατεία Παναγούλη την περασμένη πρωτομαγιά, με τίτλο: ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ. Είχε ως θέμα τις παλιές γειτονιές στο Μπραχάμι και τους εγκάρδιους ανθρώπους τους, με τις κοινόχρηστες αυλές.

Στη συναυλία ακούστηκε και ένα τραγούδι με τίτλο: "Ωραία χρόνια τότε στο Μπραχάμι,'' όπου αναφέρθηκε και το γνωστό μικρό γεφυράκι που ενώνει την περιοχή του Αγίου Βασιλείου με το πάνω Σούλι. Το είχε χτίσει ο πατέρας της Μπραχαμιώτισσας  ποιήτριας Ελένης Μπάλιου. Καθώς μάλιστα ακούστηκε στην πλατεία και μελοποιημένη ποίηση της Μπάλιου, όπως επίσης και του Μπραχαμιώτη  ποιητή Παναγιώτη Γεωργακόπουλου, δημιουργήθηκε τελικά μια ανθοδέσμη πρωτομαγιάτικης ομορφιάς  που συγκίνησε βαθιά τον κόσμο. 

Και ενώ η συναυλία τόνιζε την ομορφιά της κοινόχρηστης αυλής απέναντι στην ασχήμια της γνωστής κορυφής με τους ανταγωνισμούς, κομματικούς η μη...

είχαμε και τα "ευτράπελα" εκείνης της βραδιάς (που ήδη έχουμε καταγγείλει), όπου κάποιος επίσημος (κοινωνικής υπηρεσίας) όλο "κοινωνικότητα'' έβρισε (και μάλιστα απ' τη θέση των επισήμων) τους καλλιτέχνες. Και στάθηκε με τις άνομες ενέργειες του ως αντιπρόεδρος συλλόγου η αιτία, ώστε ολόκληρο το μουσικό τμήμα 30 μελών του συλλόγου τούτου να καταλήξει στον νέο-ιδρυθέντα σύλλογο "ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ" (Γρηγόρη Λαμπράκη 44),  όπου ο σύλλογος, είναι σύλλογος.

Νομίζουμε ότι ήδη  δώσαμε αρκετές και ειδικές πληροφορίες επ' ευκαιρία της όμορφης εκείνης βραδιάς, συνδιοργάνωσης Καραγκιόζη από τρεις συλλόγους σε κοινόχρηστη αυλή, που μας θύμισε παλιά χρόνια με ανθρώπους που γνώριζαν από μοιρασιά, φιλία και ανθρωπιά! Θλιβερή αντίθεση  σ' ένα κόσμο σήμερα, όπου μπορεί ακόμα κι ο ψηφαλάκιας, αφού σου αρπάξει τη ψήφο και γίνει εξουσία, να σε βρίζει κι από πάνω, ως επίσημος! 

Οι φωτογραφίες και το βίντεο που συνοδεύουν το κείμενο, είναι απ' την εν λόγω παράσταση στον εν λόγω κοινόχρηστο χώρο. ..                                                                    

ΚΟΙΝΌΤΗΤΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ''ΑΚΤΊΝΕΣ''

 

   

Το θλιμμένο Αντίο μας σε έναν μεγάλο δημιουργό

 

Αναμνηστικό. 14/02/2016 Αφιέρωμα στον Κώστα Βάρναλη.

Στέφανος Γεωργιάδης και Δημητρα Μαυροδάκου

 τραγουδούν Κώστα Βάρναλη 14-2-2016

 

Συνεχίζονται οι πολιτιστικές δράσεις στον Άγιο Δημήτριο.

 

Πολλές και ποικίλες οι πολιτιστικές δράσεις στο Μπραχάμι συνεχίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του Φθινοπώρου. Μια  παράσταση Καραγκιόζη την περασμένη Κυριακή 12 /10 γέμισε  από μικρούς φίλους του  το χώρο -πρώην σχολείο που εδώ και χρόνια δόθηκε σε συλλόγους  (Πηλέως 56 -  απέναντι του ταχυδρομείου ). 

Αυτή η  συνδιοργάνωση τριών συλλόγων ( Ηλείας – Αιτωλοακαρνανίας – Κρήτης) με μπουφέ κλπ, έφερε χαρά σε μικρούς και μεγάλους. 

Εν τω μεταξύ  η θεατρική ομάδα του Συλλόγου Κρητών Μπραχαμίου, παρουσιάζει ήδη (από την Πέμπτη16/10 μέχρι και σήμερα Κυριακή 19/10, ώρα 21:00 ) στο θέατρο του 1ου ΕΠΑΛ  Αγίου Δημητρίου το γνωστό έργο των Ρέπα - Παπαθανασίου   "MΠΑΜΠΑΔΕΣ ΜΕ ΡΟΥΜΙ" σε σκηνοθεσία της Βέρας Μακρομαρίδου.  Πρόκειται για μαύρη κωμωδία όπου ένα συγγενολόι από έξη αξιοθρήνητα καθάρματα προκειμένου να κληρονομήσουν τον μακαρίτη, ανταγωνίζονται μεταξύ τους στη τρικλοποδιά και το έγκλημα. Κι ενώ έχουν επίγνωση των κακών πράξεων τους, προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτα, ρίχνοντας ο ένας ευθύνες στον άλλον. 

Οι "μπαμπάδες" είναι τα γνωστά γλυκά ! Μόνο που οι κληρονόμοι έριξαν μέσα σ’ αυτά δηλητήριο για να εξοντώσουν την υπηρέτρια, όταν αυτή τους είπε ότι ο μακαρίτης εν αγνοία τους την  είχε παντρευτεί. Η υπηρέτρια όμως δεν ήταν καθόλου χαζή όπως την φαντάζονταν αλλά ήταν από υλικό… ίδιο με το δικό τους! Κι έτσι αποτέλεσαν μπροστά στο κίνδυνο να πάνε όλοι φυλακή ένα ‘ενωτικό’  συμβούλιο καθαρμάτων, απομακρύνοντας τον κάθε  ανυποψίαστο των όσων συμβαίνουν στον "σύλλογο"  αυτό τον…  "οικογενειακό" τους! Αυτούς που είδες θα τους ξαναδείς όπως λέει και το τραγούδι , μιας που υπάρχουν οικογένειες και "οικογένειες" – σύλλογοι και "σύλλογοι"…  

Στέφανος Εμμ . Γεωργιάδης

 Πατείστε αριστερά πάνω, στην μπλε μπάρα της μουσικής, αφού ξεκινήσει το βίντεο με την απαγγελία για να ακούσετε και το τραγούδι ταυτόχρονα. 

Ελένη Μπάλιου απαγγελία: ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ/ ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

 

ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ (Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης, ποίηση: Γιώργος Σεφέρης)

Κράτησα τη ζωή μου
ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα,
κάτω απ’ το πλάγιασμα της βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες
με τα φύλλα της οξιάς
καμιά φωτιά
στην κορυφή τους βραδιάζει.

Τ’ ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού
η μεγάλη πέτρα κοντά στις αραποσυκιές και τ’ ασφοδίλια
το σταμνί πού δεν ήθελε να στερέψει στο τέλος της μέρας
και το κλειστό κρεββάτι κοντά στα κυπαρίσσια και τα μαλλιά σου
χρυσά• τ’ άστρα του Κύκνου κι εκείνο τ’ άστρο ο Αλδεβαράν.

Κράτησα τη ζωή μου,
κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξυάς,
καμμιά φωτιά στην κορυφή τους• βραδυάζει.

Κράτησα τη ζωή μου• στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή
μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν
στην άμμο τού περασμένου καλοκαιριού τάχα
να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω
γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή.

Τα πρόσωπα πού βλέπω δε ρωτούν, μήτε η γυναίκα
περπατώντας σκυφτή, βυζαίνοντας το παιδί της.

Ανεβαίνω τα βουνά· μελανιασμένες λαγκαδιές• o χιονισμένος
κάμπος, ώς πέρα ο χιονισμένος κάμπος, τίποτε δε ρωτούν,
μήτε o καιρός κλειστός σε βουβά ερμοκκλήσια, μήτε
τα χέρια που απλώνονται για να γυρέψουν, κι οι δρόμοι.

Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή,
δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ• ψίθυροι
σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη
σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια
σαν την ανάμνηση της φωνής σου λέγοντας «ευτυχία».

Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών
κάτω απ τον πάγο το χαμογέλιο τής θάλασσας τα κλειστά πηγάδια
ψηλαφώντας με τις δικές μου φλέβες τις φλέβες εκείνες πού μου ξεφεύγουν
εκεί πού τελειώνουν τα νερολούλουδα κι αυτός ό άνθρωπος
πού βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι τής σιωπής.

(ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ -Β΄)

Κράτησα τη ζωή μου, μαζί του, γυρεύοντας το νερό πού σ’ αγγίζει
στάλες βαρειές πάνω στα πράσινα φύλλα, στο πρόσωπό σου,
μέσα στον άδειο κήπο, στάλες στην ακίνητη δεξαμενή,
βρίσκοντας έναν κύκνο νεκρό μέσα στα κάτασπρα φτερά του,
δέντρα ζωντανά και τα μάτια σου προσηλωμένα.

Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν έχει αλλαγή, όσο γυρεύεις
να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια, εκείνους πού έφυγαν, εκείνους
πού χάθηκαν μέσα στον ύπνο• τους πελαγίσιους τάφους,
όσο ζητάς τα σώματα πού αγάπησες να σκύψουν
κάτω από τα σκληρά κλωνάρια τών πλατάνων εκεί
πού στάθηκε μια αχτίδα τού ήλιου γυμνωμένη
και σκίρτησε ένας σκύλος και φτεροκόπησε ή καρδιά σου,
ο δρόμος δεν έχει αλλαγή· κράτησα τη ζωή μου.

Το χιόνι και το νερό παγωμένο στα πατήματα των αλόγων.

https://soundforwords.blogspot.com/2025/10/blog-post.html

Βότρυς της Πεμπτουσίας: Η νέα ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Γεωργακόπουλου

 

Η νέα ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Γεωργακόπουλου ήταν μια έκπληξη για μας, καθώς είδαμε ξαφνικά και πληροφορηθήκαμε την έκδοση του βιβλίου, μόλις πριν από λίγο στο face book και όπως είναι φυσικό ούτε το έχουμε ακόμα προμηθευτεί και δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενό του. Είμαστε όμως σίγουροι κρίνοντας από την ποιότητα προηγούμενων έργων του Παναγιώτη και με αυτό το μικρό δείγμα που έχει παραθέσει από την τωρινή του δουλειά, ότι πρόκειται για ένα ακόμα εξαιρετικό βιβλίο του. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κοινοποιήσουμε προς το παρόν την ύπαρξή του, να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στον ποιητή και το καινούργιο του πόνημα, ευχές για να είναι καλοτάξιδο μέσα στο χρόνο, και μια υπόσχεση για ένα κανονικό αφιέρωμα, σε μορφή βιβλιοπαρουσίασης κι όχι κριτικής, μέσα από την ιστοσελίδα μας για τους δημιουργούς του Μπραχαμίου.  Ο Παναγιώτης είναι ένας από αυτούς και μας κάνει πάντα υπερήφανους με τις δημιουργίες του. 

Εξιστόρησε ο Ησίοδος
μα εγώ ψυχανεμίζομαι το αρχαίο σκουλήκι
αφουγκράζομαι το παραμιλητό του Αιθέρα
και τον ήχο του αόρατου τυμπάνου
που ηχεί ρυθμικά στις υφέσεις του Χρόνου
να κρούει επιμόνως το θέσφατο
πως ο πολυμήχανος, γενναιόφρων άνδρας
ο Προμηθέας
εξαπάτησε πάλι την ακόρεστη Αρχή
τον πατέρα ανθρώπων και θεών
Πλάνεψε και ζευγάρωσε με κόρη ποθητή
Γήινη, με σπέρμα Ουράνιο
Επισύροντας την άκρατη, θεϊκή μήνιν
και καταδίκη αιώνιας συνωμοτικής σιωπής
Μόνον άνδρας σπλαχνικός
θα ʼφηνε στ’ ανθρωπινό γένος
γενναιόδωρη γνώση και ίαμα
Τη θεϊκή, άσβεστη σπίθα της αθανασίας
Το μέγα, σφετερισμένο Χάρισμα
της Αρχής
Τις Μούσες.

Θερμές ευχαριστίες στις κυρίες, Γεωργία Κοκκίνη, Διεθνούς εμβέλειας εικαστικό, για την παραχώρηση του υπέροχου πίνακα του εξωφύλλου και Χριστίνα Νικολάου για τις διορθώσεις των κειμένων

Παναγιώτης Γεωργακόπουλος