Αυτή η ομάδα μαζί με τον σπουδαίο πρώτα άνθρωπο και μετα συγγραφέα τον Δημήτρη Βαρβαρήγο , τον συγγραφέα της Υπατίας, έχει ξεκινήσει ένα όμορφο ταξίδι με εργαλεία τα μολύβια της ψυχής της καρδιάς της μνήμης...
ο δάσκαλος μας με τη γαλήνια μορφή του έχει αρχίσει να ξετυλίγει τα κουβάρια των σκέψεων και των ιδεών μας...! Ακούμπησε στις χορδές του καθενός και άρχισαν πολλές μελωδίες να ακούγονται.!
Θέλει τόλμη να πιάσει κάποιος το μολύβι και να γράψει δύο αράδες, και ειδικά όταν δεν το έχει ξανακάνει. Όμως αυτή η ομάδα και αυτός ο άνθρωπος, (ο δάσκαλος μας), συμπορεύεται μαζί μας και με την αισιοδοξία του σκορπίζει όμορφες πινελιές στον καμβά του έργου της ομάδας μας. Γι' αυτό είναι εδώ, για να μας κάνει τη διαφορά...το κλικ όπως λέει η νεολαία!!
Επειδή σε κάθε στιγμή υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος να ποτίσει τις ρίζες γύρω από τον καθένα και να καθαρίσει τα ξεροχορτα με αγάπη!
Η ομάδα δημιουργικής γραφής του "Καλλίπολις" συναντιέται δύο φορές το μήνα. Ημέρα Κυριακή.
Την
Κυριακή 8/02/2026 και ώρα 19:30 η ομάδα βιβλίου "Καλλίπολις" θα
παρουσιάσει ένα βιβλίο με ιδιαίτερο
θεμα. Ο συγγραφέας Γιάννης Μπρούζος σε
μια δυσκολη στιγμή της ζωής του από την
ασθένεια που τον ταλανίζει αντιστέκεται...
παλεύει!... Και μέσα από αυτά τα γράμματα
που στέλνει στο γιό του -αλλά και σε
όλους εμάς- περιγράφει το πόλεμο ενάντια
στο θάνατο... Το σώμα του, «αντιστέκεται»
και μας στέλνει γράμματα από τον πόλεμο
της ζωής ενάντια στον θάνατο. Και «αξίζει»
καθώς «τα πάντα συνδέονται με τα πάντα».
Γινόμαστε έτσι μάρτυρες ενός διαλόγου
με το παιδί του, σχεδόν μέσα από την
κλειδαρότρυπα. Μια τόσο τρυφερή σχέση
γίνεται κύριο όπλο και ισχυρό κίνητρο
για να συνεχίσει να δίνει τη μάχη του.
Διεύθυνση: Ιωαννίνων 25, Άγιος Δημήτριος
Βιογραφικό του συγγραφέα
ΜΠΡΟΥΖΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννήθηκα
στον Πειραιά. Σπούδασα φυσική και
μουσική. Παραμένοντας πάντα ερασιτέχνης,
χωρίς φόβο για φιλότιμη προσπάθεια
δημοσίευσα ερευνητικές επιστημονικές
εργασίες, έγραψα διδακτορικό, έπαιξα
για δίπλωμα πιάνου. Από όλους τους ρόλους
μου αγαπώ αυτούς του μαθητή και του
δασκάλου. Είχα την ευτυχία να διδάξω
παιδιά όλων των ηλικιών, από το Νήπιο
έως το Πανεπιστήμιο, στην Ελλάδα και
στο εξωτερικό. Ερωτεύτηκα και αγωνίζομαι
με πάθος για ζωή με αλληλεγγύη,
συντροφικότητα, αλληλοβοήθεια, μοίρασμα
και συλλογικότητα. Η μεγαλύτερη τύχη
μου είναι οι άνθρωποί μου: οικογένειες,
φίλοι, σύντροφοι, δάσκαλοι, μαθητές. Το
μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου: ο Στέλιος
μου, το παιδί μου. Δίπλα σε αυτό το
λουλουδάκι περπατώ, με βήματα προσεκτικά
και όση δύναμη διαθέτω, φροντίζοντας
να ανθίζει. Όσο δύσκολο κι αν είναι, αυτό
το μονοπάτι που έχουν χαράξει τα βήματά
μου, το προσφέρω ως μαρτυρία της αγάπης
μου στη ζωή. Ως μαρτυρία της αντίστασής
μου στον θάνατο. Κλήθηκα να κουβαλήσω
καρκινικά κύτταρα και να τα αντιμετωπίσω
με κάθε τρόπο. Το αποδέχομαι και δεν
σκοπεύω να παρατήσω τον αγώνα μέχρι να
εξαντλήσω και την τελευταία ικμάδα
αντίστασης της ζωής. Θέλω κάθε χνάρι
που αφήνει η ύπαρξή μου στη γη, να φωτίζει
ό,τι αξίζει στη ζωή. Να έχει η Ζωή πάντα
την τελευταία λέξη.
ΟΙ ΔΥΟ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ "ΜΜΣΥ" ΚΑΙ "ΙΚΑΡΙΑ ΤΡΟΠΟΣ", ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟ ΜΠΡΑΧΑΜΙ Γραφεία Εθελοντικής Δράσης: Γρηγορίου Λαμπράκη 44, Άγιος Δημήτριος
ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΝΟΤΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ
Στις γειτονιές των Νοτίων Προαστείων ο χρόνος κυλλάει αλλιώς. Η μουσική κοινότητα "ΜΜΣΥ" (με έδρα τον Άγιο Δημήτριο) Και η μουσική κοινότητα "ΙΚΑΡΙΑ ΤΡΟΠΟΣ" (Νοτίων Προαστείων) ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους στέλνοντας μηνύματα πολιτισμού από τα νότια προάστεια.
Χαιρόμαστε για τούτη την αναγνώριση και από την εφημερίδα EXPRESS NEWS , και είμαστε οι πρώτοι που αναγνωρίσαμε τις εν λόγω πολιτιστικές δυνάμεις και μόνο από τις συναυλίες στις γειτονιές του Αγίου Δημητρίου, (Πλατεία Παναγούλη, Κόκκινη Πλατεία κλπ), όπου τόλμησαν να παρουσιάσουν με συγκινητική ανταπόκριση του κόσμου, θέατρο, μουσική, χορό, μπραχαμιώτικη ποίηση, (πχ την Ελένη Μπάλιου) πριν ακόμα παρουσιάσουν τα καλλιτεχνικά τους τετράπτυχα στο Μέγαρο Μουσικής.
Δεν πρόκειται για ομάδα βόλεϊ - μπάσκετ η για ομάδα φιλάθλων - στοιχημάτων κλπ.. αλλά για ολόκληρο σύλλογο, υποτίθεται πολιτιστικό -εξωραϊστικό , που κάποτε ήταν, αλλά πια δεν είναι! Ένα ατομικό ντουέτο τον εξαφάνισε!
Η κουμπάρα τραγουδά κι ο κουμπάρος διευθύνει! Το ωραίο είναι ότι αποκάλυψαν το γεγονός οι ίδιοι αυτοί κουμπάροι αφού βάφτισαν τον εν λόγω σύλλογο... ΟΜΑΔΑ! Ντροπή , γιατί μιλάμε για σύλλογο ιστορικό! Πριν του περάσει χαλκά η κουμπαριά, τον οδηγούσαν άνθρωποι συλλογικοί με ευαισθησίες! Τώρα μόνο ο εαυτούλης! Μόνη ευαισθησία και μόνη σκέψη, το ατομικό όφελος. Έτσι αρχίζει η παρανόηση, καθώς ο εαυτούλης θεωρεί ότι κληρονόμησε μαγαζάκι και όχι σύλλογο που (θεός φυλάξει) θα πρέπει να υπηρετεί το συλλογικό συμφέρον..
Σχετικά με το παρελθόν του συλλόγου μίλησαν διαφωτίζοντας τους παρευρισκόμενους, δύο δήμαρχοι (ο νυν κ. Μαμαλάκης και η πρώην Κ. Ανδρούτσου) με πράγματα ιστορικά και όχι μόνο κάτι που έπρεπε να κάνουν Οι τωρινοί υποτίθεται εκπρόσωποι του συλλόγου, ως διοργανωτές της συγκεκριμένης εκδήλωσης! Αλλά που τέτοια ποιότητα από άτομα που έκαναν έναν ιστορικό σύλλογο κουμπαριά - ομάδα!
Αποδείχτηκε ότι αυτοί, δεν γνωρίζουν τι παρέλαβαν! Ή ότι δεν θέλουν να γνωρίζουν! Καλά που υπήρξαν και οι καλεσμένοι... Κι όπως είπε ο κύριος Μαμαλάκης :'' Με την από κοινού δράση όλων μας, μέσα απ' όλους τους συλλόγους, θα κάνουμε τον Δήμο που μας αξίζει'' ... ( αδύνατο σημείο το συλλογικό "εμείς" για την ομάδα του ατομικού εγώ'').
Η κυρία Ανδρούτσου επίσης μίλησε και για τις μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης στη δύσκολη εποχή του μνημονίου, όταν ανέλαβε .Ο δήμος τότε όπως είπε :''Αναπτύσσοντας δομές κοινωνικής αλληλεγγύης διέσωσε και τον εν λόγω σύλλογο απ' την οικονομική χρεοκοπία'' ( όχι βέβαια την ηθική-θεσμική - χρεοκοπία που ήρθε απ' το μέλλον ).
Τώρα το μόνο κατόρθωμα της κουμπαριάς που θα γραφτεί στην ιστορία ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κρίσης στην εποχή μας, είναι ότι μέ ένα "αποφασίζουμε και διατάσουμε" επταετίας, εξαφάνισε μια ομάδα χωρίς ν' απολογηθεί. , Τριάντα συνδρομητικά (και όχι μόνο) μέλη ενός ιστορικού συλλόγου με όλο το ορχηστρικό- χορωδιακό- πολιτιστικό δυναμικό τους! ΕΧΕΙ ΓΟΥΣΤΟ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ''ΣΥΣΦΙΞΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΕΣΜΩΝ'' Η... ΚΟΥΜΠΑΡΟ-ΟΜΑΔΑ!
Ακουλουθούν βίντεο (από τη σελίδα του δημοσιογράφου "Bill Triandis") με τις ομιλίες της πρώην δημάρχου, κ. Μαρίας Ανδρούτσου και ενός από τους παλαιούς προέδρους του συλλόγου ΑΝΘΕΩΝ, κ. Σπύρου Αναγνωστόπουλου.
Ας
ξαναθυμηθούμε την Κυριακάτικη εκείνη παράσταση
Καραγκιόζη - βραδάκι του
περασμένου μήνα, 12 Οκτώβρη (αναφέρθηκε
ήδη στην ιστοσελίδα υπό τον
τίτλο; ''Συνεχίζονται οι πολιτιστικές
δράσεις στον Άγιο Δημήτριο'').
Γράφτηκε
ότι εκείνη η βραδιά (οργανωμένη
κυρίως από το σύλλογο Ηλείων),
έδωσε χαρά σε μικρούς και μεγάλους με
τις αγαπημένες απ' όλους φιγούρες
στο πανί (έκπληξη για μικρούς, θύμηση
για μεγάλους). Επίσης πρόσθεσε χαρά και
η παρουσία (εκτός σκηνής) δύο οργανοπαιχτών
που συνόδευαντα Καραγκιοζο-δρώμενα! Όσο
κι αν τα
όργανα στερούνταν ηχητικής υποστήριξης,
ο μουσικός κι αν ακόμα του φιμώσεις το
στόμα , μπορεί και μόνο με το
βλέμμα η με την παραμικρή άλλη κίνηση,
να μουσικοποιήσει το χώρο! Χαρά
επίσης για τα παιδιά κι ένα μπουφέ στην
είσοδο του συλλόγου Ηλείων, με λιχουδιές
καιαναψυκτικά!
Εμείς
βρεθήκαμε εκεί, όχι μόνο για
να φωτογραφίσουμε και
βιντεοσκοπήσουμε την
ατμόσφαιρα της βραδιάς, αλλά και να
παρουσιάσουμε το συγκεκριμένο χώρο
(άγνωστος για πολύ κόσμο και μέσα στο
Μπραχάμι).
Πρόκειται
λοιπόν για το πρώην 3ο δημοτικό
σχολείο, που επί δημαρχίας Μαρίας
Ανδρούτσου, δόθηκε πριν χρόνια για
στέγαση στους εξής, (ουκ ολίγους)
συλλόγους:
1)
ΠΕΑΕΑ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών
Εθνικής Αντίστασης)
2)
Επιτροπή Ειρήνης Αγίου Δημητρίου
3)
Πολιτιστικός σύλλογος γυναικών Αγίου
Δημητρίου
4)
Σύλλογος Αιτωλοακαρνάνων Αγίου
Δημητρίου
5)
Σύλλογος εργατικής και λαϊκής
επιμόρφωσης
6)
Σύλλογος Ρουμελιωτών
7)
Σύλλογος γονέων κηδεμόνων Αγίου
Δημητρίου
8)
Σύλλογος οδηγών δικύκλων
9)
και τέλος ο Σύλλογος Ηλείων
με τις πολλές όμορφες εκδηλώσεις του
όπως η εν λόγω,
(συνδιοργάνωση με Αιτωλοακαρνάνες
και Κρήτες ).
Σημειωτέον, ότι
οι Κρήτες έχουν δική τους ανεξάρτητη στέγη -δυο
βήματα έξω απ' το σχολείο, (οδός Πηλέως
58).
Παραμένει ωστόσο και για τους Κρήτες
η αυλή του εν λόγω σχολείου,
κοινός χώρος για την όποια εκδήλωση
τους.
Αντικρίζοντας
την συνδιοργάνωση εκείνης της βραδιάς
του Καραγκιόζη στην κοινόχρηστη
αυλή,
θυμηθήκαμε με συγκίνηση εκείνο το
μουσικοποιητικό
έργο στην πλατεία Παναγούλη την περασμένη
πρωτομαγιά,
με τίτλο: ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ. Είχε
ως θέμα τις παλιές γειτονιές στο Μπραχάμι
και τους εγκάρδιους ανθρώπους τους, με
τις κοινόχρηστες αυλές.
Στη
συναυλία ακούστηκε και ένα τραγούδι με
τίτλο: "Ωραία χρόνια τότε στο Μπραχάμι,''
όπου αναφέρθηκε και το γνωστό μικρό
γεφυράκι που
ενώνει την περιοχή του Αγίου Βασιλείου
με το πάνω Σούλι. Το
είχε χτίσει ο πατέρας της Μπραχαμιώτισσας
ποιήτριας Ελένης Μπάλιου. Καθώς
μάλιστα ακούστηκε στην πλατεία και
μελοποιημένηποίηση της
Μπάλιου, όπως επίσης και του Μπραχαμιώτη
ποιητή Παναγιώτη Γεωργακόπουλου, δημιουργήθηκε
τελικά μια ανθοδέσμη πρωτομαγιάτικης
ομορφιάς που συγκίνησε βαθιά τον
κόσμο.
Και ενώ η συναυλία τόνιζε την ομορφιά της
κοινόχρηστης αυλής απέναντι στην
ασχήμια της γνωστής κορυφής με
τους ανταγωνισμούς,
κομματικούς η μη...
είχαμε και τα "ευτράπελα" εκείνης της βραδιάς (που ήδη έχουμε καταγγείλει), όπου κάποιος επίσημος
(κοινωνικής
υπηρεσίας) όλο
"κοινωνικότητα'' έβρισε (και μάλιστα απ' τη
θέση των επισήμων) τους καλλιτέχνες.
Και στάθηκε με τις άνομες ενέργειες του
ως αντιπρόεδρος συλλόγου η αιτία,
ώστε ολόκληρο το μουσικό τμήμα 30 μελών
του συλλόγου τούτου να καταλήξει
στον
νέο-ιδρυθέντα σύλλογο "ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ
ΔΡΑΣΗ" (Γρηγόρη Λαμπράκη 44),
όπου ο σύλλογος, είναι σύλλογος.
Νομίζουμε
ότι ήδη δώσαμε αρκετές και ειδικές
πληροφορίες επ' ευκαιρία της όμορφης
εκείνης βραδιάς, συνδιοργάνωσης Καραγκιόζη
από τρεις συλλόγους σε κοινόχρηστη
αυλή,
που μας θύμισε παλιά χρόνια με ανθρώπους
που γνώριζαν από μοιρασιά, φιλία και ανθρωπιά! Θλιβερή αντίθεση σ' ένα
κόσμο σήμερα, όπου μπορεί ακόμα κι ο
ψηφαλάκιας, αφού σου αρπάξει τη ψήφο
και γίνει εξουσία, να σε βρίζει κι από
πάνω,
ως
επίσημος!
Οι φωτογραφίες
και το βίντεο που συνοδεύουν το κείμενο, είναι απ' την εν λόγω παράσταση στον εν
λόγω κοινόχρηστο χώρο. ..
