Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΟΣ... συνέχεια (από τους ΜΜΣΥ)

 

Σιωπήσαμε… Χαζεύαμε το σκυλάκι που επέστρεψε στην παρέα. Είχε ξαπλώσει δίπλα μας ευτυχισμένο. Πόσο τυχερό που ξέρει από φιλία! Που δεν την θυσιάζει στο βωμό κάποιας πολιτικής καριέρας! Που καλημερίζει μόνο ανθρώπους κι όχι υποψήφιους ψηφοφόρους. Που δεν σου κόβει την καλημέρα  όταν για λίγο κουραστείς να του κάνεις τον δούλο. Που δεν είναι «άπιστο σκυλί» για να σε συκοφαντεί πισώπλατα όταν σε φανταστεί για εχθρό του. Που δεν είναι φάντασμα για να μπουκάρει πχ στο δημαρχείο ως… «προστάτης» αλλά με την πρώτη ευκαιρία να τους κάνει όλους εκεί μια χαψιά. Διότι ένα φάντασμα δεν έχει φίλους όσο κι αν τρώει, πίνει στο ίδιο τραπέζι με άλλους αιρετούς. Με την πρώτη ευκαιρία τους καταπίνει όλους αμάσητους,  όπως ο Πολύφημος στη σπηλιά του.

Κάπως έτσι είδε το φάντασμα κι έναν ολόκληρο σύλλογο ιστορικό, Όπου το κυριότερο τμήμα του ήταν το μουσικό μας τμήμα. Μέλη 28! Που τα καταβρόχθισε ένα μία νυχτί με το μαέστρο τους σε μια…έκτακτη λέει συνεδρίαση! Κι εμείς νομίζαμε ότι…μπήκαν οι Τούρκοι στη Μύκονο! Έκτακτη συνεδρίαση τα μεσάνυχτα; Περιμέναμε με ανυπομονησία την αιτία και τις αποδείξεις της «έκτακτης» αυτής συνεδρίασης. Διότι αν εξαιρέσουμε την ιερά εξέταση του Μεσαίωνα, όλα τα δικαστήρια ζητούν

πάντα αιτία και αποδείξεις. Πχ «Μπήκαν οι Τούρκοι στην…πλατεία Παναγούλη ισχυρίζεσαι κύριε φάντασμα;» Δεν αποκλείεται, αλλά θέλουμε αποδείξεις. Εντόπισες τίποτα κεφάλια με κόκκινα φεσάκια; Μάλιστα μας λες, μάλιστα! Μάλιστα! Μας λες ότι τα εντόπισες! Όμως μήπως ήταν αποκριές; Κι επίσης κύριε φάντασμα μάρτυρες του γεγονότος υπάρχουν; Και αν υπάρχουν ποιοι είναι; Και πόσοι; Διότι αν είσαι μόνο εσύ και η κουμπάρα και η γατούλα της γειτονιάς που παίζει κυνηγητό όλη νύχτα με την ουρά της, αυτά δεν περνάνε! Ούτε σε δικαστήρια περνάνε, ούτε και σε συλλόγους βάση καταστατικού. Και επ’ ευκαιρία κύριε φάντασμα: που έχεις κρύψει το καταστατικό ενός ιστορικού συλλόγου που δεν είναι ιδιοκτησία κανενός; Ανήκει στα μέλη του και στην ιστορία. Σου ζητάνε αυτό το καταστατικό οι άνθρωποι που αποκεφάλισες εν μία νυχτί χωρίς αιτία και αποδείξεις. Βρήκες ανοιχτή την εξώπορτα του συλλόγου τους, μπούκαρες με τα άσπρα πέπλα σου τα μεσάνυχτα, και συνεδριάζοντας με τον… εαυτό σου, την πανσέληνο, την κουμπάρα και τη γατούλα της γειτονιάς, (τρομάζοντας ίσως και κάνα δυο εκεί που είχαν ξεμείνει) έβγαλες «ομόφωνη» ως λες απόφαση να αποκεφαλίσεις με μια τσεκουριά ολόκληρο μουσικό τμήμα. 28 Ανθρώπους με το μαέστρο μαζί. Και έστειλες και την επιστολή του αποκεφαλισμού στην οποία όμως δεν φαίνονται πουθενά…αιτία και αποδείξεις! Για να τα βρουν βρε παιδί μου πχ άνθρωποι που πίνουν ανυποψίαστοι τον καφέ τους στις πλατείες του Μπραχαμίου και όλοι οι σύλλογοι εκεί, που αγαπούν τους αποκεφαλισμένους και τους λατρεύουν, (πχ ο σύλλογος εθελοντών ή ο σύλλογος Ηλείων ολόκληρα γλέντια έστησαν με ψησταριές, κρασιά, γλυκά, προς τιμήν τους). Και να πει όλος αυτός ο κόσμος ότι βρε παιδί μου, γι’ αυτή την αιτία και με αυτές τις αποδείξεις, αποκεφάλισε ένα ολόκληρο μουσικό τμήμα το φάντασμα, εν μία νυχτί. Και χρησιμοποίησες κύριε φάντασμα τη σφραγίδα ενός ιστορικού συλλόγου καταχρηστικά και αναίτια. Και μάλιστα για την πιο βάρβαρη πράξη ενός τέτοιου αποκεφαλισμού τόσων ανθρώπων. Συμπαρασύροντας (διπλή αμαρτία) και δυο τρεις ανυποψίαστους αφελείς που ίσως έδειξαν απλώς πίστη στην εξουσία των κάτασπρων πέπλων της νύχτας σου. Υπόψη ότι η σφραγίδα αυτή του συλλόγου, ανήκει στη μεγάλη εκείνη στρογγυλή του πρωτοδικείου όπου πάνε τα καταστατικά όλων των συλλόγων. Σφραγίδα που δεν έχει γωνίες για να κρύβονται φαντάσματα, σφραγίδα που γράφει πάνω της Ελληνική Δημοκρατία. Τι θα πεις σ’ αυτή τη σφραγίδα; Ότι αποκεφάλισες 28 ανθρώπους σε μια «έκτακτη» συνεδρίαση τη νύχτα, χωρίς αιτία, λόγο, αντίλογο, αποδείξεις διασταυρώσεις; θα της πεις ότι απλώς σου αρέσει να παίζεις με τις σφραγίδες; Ή μήπως θα της πεις ότι δεν χρειάζονται αιτίες και αποδείξεις όταν υπάρχει μονάχα ο σκοπός;

Μάλιστα κύριε φάντασμα, εκ της ιστορίας αποδεικνύεται ότι είχες σκοπό τον αποκεφαλισμό εξαρχής. Όμως απορούμε που μπέρδεψες τις εποχές. Κι αντί να αποβιβαστείς σε κάποιο λιμάνι της ιεράς εξέτασης του μεσαίωνα, αποβιβάστηκες στον ιστορικό μας σύλλογο στην πλατεία Παναγούλη. Και έχεις τόση σχέση με τα θέματα του συλλόγου μας που δεν ήξερες καν τον αριθμό των αποκεφαλισμένων. Πόσο μάλλον να ήξερες τα ονόματά τους και τις ιδιαιτερότητές τους! Φαντάσου κι όλας να ήξερες πόσοι από αυτούς ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. ( όπως πχ λόγω γήρατος ή  αναπηρίας).

Αλήθεια, την ιστορία του ευάλωτου Νίκου την ξέρεις; Ποιος Νίκος θα πεις; Εμ βέβαια, φάντασμα είσαι, πάντα είσαι εκτός τόπου και χρόνου. Αλήθεια, την ιστορία της ευάλωτης Μάτας την ξέρεις; Ποιας Μάτας θα πεις… (υπομονή η ιστορία της θα ανέβει στην ιστοσελίδα).  Εντάξει ως φάντασμα είσαι παν- αδιάφορο και παν-άσχετο φροντίζοντας μόνο για ψηφαλάκια. Αλλά μια που εξαιτίας ενός φαντάσματος συνειδητοποιήσαμε (συγκρίνοντας) πόσο διαφορετικοί είναι οι άλλοι αιρετοί στο δήμο μας, (απ’ όλες γενικά τις παρατάξεις), τώρα ρωτάμε: Τι έφταιγαν οι εν λόγω ευγενικοί, εγκάρδιοι πολιτισμένοι άνθρωποι που ατυχώς κάθονταν πλάι σε ένα φάντασμα, στην πρώτη θέση των επισήμων στην πλατεία Παναγούλη την Πρωτομαγιά, όταν αυτό το φάντασμα, επιχείρησε ταμένο το ίδιο (από το κεφάλι του), να τους κάψει και τους ίδιους! Εκτοξεύοντας εναντίον της ορχήστρας μας και  πάνω στην πιο κοινωνική μας συναυλία: Πρωτομαγιά στη γειτονιά, ειρωνικούς μορφασμούς αλλά και ύβρεις κατά του μαέστρου μας, όπως, «τέλειωνε Νιόνιο!». Δεν έχει συμβεί ποτέ στα χρονικά συναυλιών σε όλο τον κόσμο! να προσπαθεί δηλαδή να μετατρέψει κάποιο φάντασμα την πρώτη θέση των επισήμων μιας δημαρχίας, σε ταβλαδορείο και θύρα 13! Μάλιστα εν μέσω της πιο κοινωνικής μας συναυλίας με θέμα τις παλιές γειτονιές στο Μπραχάμι  (Βλέπε πρώτη δημοσίευση Κάποτε στο Μπραχάμι) Και λέμε ότι ήταν η πιο κοινωνική συναυλία μας αυτή, όχι μόνο λόγω θέματος αλλά και λόγω του ότι στη μεγάλη αυτή ορχήστρα μας, που σαν μισοφέγγαρο απλώθηκε σε όλη την πλατεία Παναγούλη, εντυπωσιάζοντας τον κόσμο, (απόδειξη ότι ένα φάντασμα ήταν κατακόκκινο από θυμό) συμμετείχαν μουσικά και πολλοί άνθρωποι ευάλωτοι, που ένα φάντασμα «μια χαρά» προστατεύει όσο και τους ατυχώς συν καθήμενούς του τότε, στην πρώτη θέση των επισήμων.

Εμείς δεν ξέρουμε τι εστί προστασία. Όμως ξέρουμε τι εστί, να τιμάς όσους σε τιμούν. Τιμώντας λοιπόν ο μαέστρος μας όσους εκπροσώπους του δήμου μας τίμησαν εκεί στην πλατεία Παναγούλη την Πρωτομαγιά, και πιάνοντας τους ειρωνικούς μορφασμούς του φαντάσματος εναντίον της ορχήστρας μας, και τις ύβρεις εναντίον του μαέστρου, στράφηκε προς το φάντασμα και είπε «-Όποιος έχει κάτι να πει, να βγει στο μικρόφωνο. Είναι ανοιχτό για όλο τον κόσμο»

Κι έτσι καταλάβαμε κι εμείς ποιους θα πρέπει να σκεφτούμε στις επόμενες εκλογές και ποιόν όχι. Ήδη είχαν γυρίσει στο φάντασμα οι συν καθήμενοι την πλάτη τους. Βλέποντας ίσως πόσο καλά τους «προστατεύει», Γι’ αυτό και σηκώθηκε κατόπιν εορτής κατακόκκινο το φάντασμα για να ζητήσει από το μαέστρο μας…συγνώμη. Όμως δεν ήταν δική του ούτε και αυτή τη φορά (μια που του είχε ζητήσει συγνώμη και στο παρελθόν). Απλά ήταν κι αυτή μια συγνώμη εκ των πραγμάτων. Διότι ως φάντασμα πιάστηκε πάλι στα πράσα εκτός τόπου και χρόνου. Και μια που θίγει διαρκώς όλους μας, μαέστρο, χορωδούς, οργανοπαίχτες, ευάλωτες ομάδες, μέχρι και τους εξαιρετικούς ποιητές του Μπραχαμίου, (Ελένη Μπάλιου, Παναγιώτη Γεωργακόπουλο) που για πρώτη φορά τους παρουσιάσαμε σε ανοιχτή συναυλία πλατείας, στην πιο κοινωνική (ως είπαμε) συναυλία μας απ’ όλες, και μια που τόσο καλά μας «τίμησε» ένα φάντασμα και εκεί, από την πρώτη θέση μάλιστα των επισήμων, και μια που το (ξαναλέμε) κάτι τέτοιο δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στον κόσμο, όλοι εμείς οι αποκεφαλισμένοι λόγω τέτοιας «κοινωνικής πολιτικής» ομόφωνα και εν χορώ ζητωκραυγάζουμε: Χαίρε αυτοκρατορικό φάντασμα κοινωνικής πολιτικής και ευάλωτων ομάδων! Άντε, και μεθαύριο δήμαρχος! Και πρωθυπουργός, και Πάπας Ρώμης!

Η Τρίτη και τελευταία συνέχεια, θα έχει τον τίτλο «Της αδηφαγίας και αχαριστίας το κάγκελο».